In de Bijbel staat een verhaal over een heer des huizes die zijn huis overlaat aan een slaaf omdat hij naar een ver land op reis gaat. Hij vertelt niet wanneer hij terug thuis zal komen, het enige dat hij zegt is dat de slaaf goed moet opletten op het huis dat alles goed gaat.
De slaaf begint goed, maar als de heer des huizes uitblijft dan begint de slaaf ineens te brassen, te drinken, feestjes en dergelijke....
Plots komt de baas thuis in het midden van de nacht en treft de slaaf aan in 1 grote rotzooi.....De slaaf wordt ferm gestraft....
Wel, dit verhaal is ons dus letterlijk een beetje overkomen!
Wij moesten voor 2 maanden opletten op een huis van 2 Nederlanders die op bezoek gingen in Europa.
Iedereen hier (Nieuw-Zeelanders zijn letterlijk altijd een beetje vaag over hetgeen ze vertellen) zei dat deze mensen 4 juli zouden terugkomen (dat zou op een maandag zijn).
Conny en ik planden dus om het huis keurig opgeruimd en netjes de dag ervoor achter te laten.
Op vrijdag 1 juli, ik was werken, kregen we plots te horen dat de Nederlanders de dag ervoor om 11u 's ochtend op het vliegtuig terug huiswaarts keerden..... ze konden dus elk moment binnenvallen!
Conny en ik natuurlijk beiden overstuur..... Ik kon niet van mijn werk (had de emergencies die dag) om te gaan helpen opruimen! Ik moet zeggen dat ik natuurlijk erg ontzet was omdat ze hier ons niet hadden verteld op welke dag we uit het huis moesten en dat ik niet naar huis mocht. Ze gingen er hier van uit dat we daar zelf dus maar achter moesten komen!!! Later kwam ik erachter dat de praktijk met de huisbazen letterlijk een contract hadden getekend dat op 30 juni het huis terug vrij zou zijn, en dit terwijl ons iets totaal anders verteld was!!!
Maar allee, om verder te gaan.... Conny heeft als een razende het huis opgeruimd, gepoetst, alles in dozen gegooid etc.... het was 1 grote chaos. Tussen de middag ben ik over mijn toeren spullen gaan ophalen, heb ze gedumpt in ons nieuwe huisje (waarbij dingen dus letterlijk in de modder vielen). Het was een race tegen de klok. Een nederlandse collega arts is in zijn middagpauze Conny verder gaan helpen met poetsen en opruimen. Stress... stress en nog eens stress.
Ondertussen zag ik patienten met allerlei kwaaltjes en had ontzettend weinig geduld als er iemand met flauwe zever kwam opdagen.... Conny heeft gepoets en gepoets, een race tegen de tijd.
Plotseling.... Conny stond nog met de schotelvod in de hand, stonden ineens de eigenaars van het huis in de kamer.... die natuurlijk totaal geschokt waren.
Stel je voor... je komt terug van een lange reis en er zit iemand anders in je huis.....
Gelukkig hebben ze het uiteindelijk goed opgevangen....
Omdat ons nieuw huisje nog niet klaar was hebben we bij mijn nederlandse collega mogen slapen.
Later ben ik naar de eigenaars gegaan om toch nog maar eens duidelijk te maken dat niet wij de idioten waren, maar dat de schuld werkelijk bij de praktijk lag die ons geen of foute informatie had gegeven! Dit blijkt helemaal Nieuw-Zeelands te zijn!!
In het huis was alles in orde... alleen als toppunt.....
Enkele dagen tevoren waren wij tot de conclusie gekomen dat er iets met de WC was... hij borrelde en ook de douche en afvoerbakken borrelden overal....
Wat bleek? Toen de eigenaar na een lange reis naar de WC wilde gaan, verstopte de WC ineens acuut waardoor de hele boel overal kwam uitsproeien!!!
(Conny had mij al iets gezegd van..... "Bart, toen ik de WC doortrok terwijl ik aan het poetsen was, spoot er bruin uit de gootsteen die ik pas gepoetst had...."
Weet ik veel dat in Nieuw Zeeland letterlijk alles op elkaar aangesloten staat!?
De huisbaas heeft dus de leidingen moeten opendraaien en de smurrie kwam hem tegemoet....
Mijn hemel.... wat een avontuur. Een dag om nooit te vergeten! En een les..... zorg dat je klaar bent, wanneer dan ook, want de Heer des huizes komt op een dag dat je het niet verwacht thuis.... (zie bijbelverhaal)
PS. Geen foto's hiervan spijtig genoeg.....
Jul 12, 2011
Jul 6, 2011
Nog enkele fotos
Hier nog enkele fotos. Omdat we verhuisd zijn hebben we nog geen internet.... en met de Nieuw zeelandse layed back mentaliteit weet ik niet hoe lang dat nog gaat duren. Deze fotos heb ik dus op mijn werk op het internet gezet....
Dus de blog kan vanaf nu wat vertraging hebben.... Sorry!!
![]()
![]()
![]()
Dus de blog kan vanaf nu wat vertraging hebben.... Sorry!!
 |
| Bart op Franklin Health Expo |
 |
| Sailing in Auckland |
 |
| Conny and Bart on sailboat |
 |
| Sailing under Auckland Bridge |
 |
| Auckland |
Jun 29, 2011
Op het werk....
Vandaag ben ik the Emergency Doctor..... .Vanmorgen was ik veel te vroeg op het werk. (wel een half uur)... dat gebeurt mij namelijk nooit.... mijn assistentes die ik had toen ik in Kerkrade werkte kunnen dit bevestigen! Vandaag ben ik ziek.... gebeurt mij eigenlijk ook nooit. Het begint hier de laatste tijd nogal te regenen en het is vochtig. Overal liggen er van die matten in de huizen, waardoor ik last heb van niezen en dergelijke. Nu ben ik mijn stem kwijt geraakt en heb keelpijn. Maar goed, niets om voor thuis te blijven.
Het is de laatste dagen nogal koud geworden. Vooral 's nachts dalen de temperaturen. Overdag regent het veel. Dat gaat hier een paar maanden duren. Ik hoop dat het snel terug warmer wordt.
Het is de laatste week dat we in het huis (waar we nu zijn) kunnen blijven, want de eigenaars komen terug. We moeten dus eind van de week verhuizen naar het kleine huisje in de heuvels.
Nu.... als het erg geregend heeft kan het daar nogal modderachtig zijn. De auto is een paar keer vast blijven steken ( zelfs mijn 4x4 drive)
Ik heb de boer vandaag gesproken, een oudere zeer vriendelijke man, die Conny's auto uit de modder heeft getrokken. Hij zal volgende week steentjes strooien waardoor we niet meer blijven steken. Het gaat wel een beetje primitiever worden, maar dat zien we wel zitten. We zitten namelijk in Nieuw Zeeland!
Het is wel grappig, in het pikkedonker tussen de koeien heb ik de auto uit de modder proberen te duwen, waardoor ik heel onder de modder kwam te zitten.
Een dokter in Nieuw Zeeland is toch een heel avontuur moet ik zeggen. Ik krijg allerlei veelkleurige mensen te zien met de raarste dingen.... dingen die ik in Nederland nog nooit heb gezien.
Nu zit ik op de praktijk, het is avond, en ik heb de telefoon tot 22u. Daarna is mijn dienst afgelopen.
Ik zie ' smorgens 12 patienten en in de middag 12 patienten. Het fantastische is dat ik thuis kan gaan lunchen!!! Ik ben vaak wel een uur thuis tussen de middag! Heerlijk!
Veel mensen denken dat ik uit Zuid-Afrika kom. Mijn accent lijkt daarop. Ik heb veel Zuidafrikaanse patienten die Zuid Afrika ontvlucht zijn omwille van het geweld. daarnaast veel Schotten, Ieren, Engelsen, Nederlanders, Maories....
Het werk in Nieuw Zeeland is anders.... op de praktijk lopen ontelbaar veel mensen rond, en de helft van het werk in Nederland wordt gedaan.... alles gaat hier op het honderste gemak, in de laagste versnelling,... stress is ongekend! Je moet er aan wennen.... In het begin dacht ik...." Moet ik geen patienten zien? Kan ik zomaar naar huis?" Ja, dat kan...... Het enige nadeel is dat ik hier nogal veel papierwerk heb, er is een hoop bureaucratie, maar ik begin er aan te wennen. Overal moet ik handtekeningen op zetten, dan is het goed.
Mensen kennen me al als dr. Bart. Mijn achternaam is onuitspreekbaar in het engels. Ik moet zeggen dat ik de doktersassistenten uit Kerkrade wel mis,... ik hoefde maar iets te vragen en in geen minuut was het gedaan. Hier gaat dat anders... 10 nurses, 20 assisstenten en andere vrouwtjes lopen hier rond, waarbij het werk wat langer kan duren en die soms met hun mond vol tanden staan te kijken.... Maar allee.
Het leuke hier in Nieuw Zeeland dat er altijd vanalles te doen is, ook al is het dan niet zo cultureel zoals theater of bioscoop....
Zo werden we door een professor (die 1 dag in de week samen met mij werkt op de praktijk) gevraagd om mee te gaan zeilen. Deze meneer is nogal exentriek, hij heeft 2 huizen waarvan 1 fantastisch mooie koloniale villa en een luxueus jacht....
Goed, zondag deden we dus een fantastische zeiltocht in Auckland, rond enkele eilandjes, onder Auckland Bridge door.... Zoiets maak je dus in Belgie toch niet al te vaak mee.....
s' avonds is het hier pik en pik donker. Je kan ontelbaar veel sterren zien. De eerste keer toen ik het zag ben ik letterlijk uit de auto moeten stappen om het schouwspel met open mond te zien! Heel veel sterren, dit heb ik in mijn heel leven nog nooit gezien!
Voila, ik ga stoppen en ga naar huis. Genoeg voor vandaag. Fotos kan ik helaas niet plaatsen... die komen later.
Cheers Mate .... ( hoor ik hier vaak)
Het is de laatste dagen nogal koud geworden. Vooral 's nachts dalen de temperaturen. Overdag regent het veel. Dat gaat hier een paar maanden duren. Ik hoop dat het snel terug warmer wordt.
Het is de laatste week dat we in het huis (waar we nu zijn) kunnen blijven, want de eigenaars komen terug. We moeten dus eind van de week verhuizen naar het kleine huisje in de heuvels.
Nu.... als het erg geregend heeft kan het daar nogal modderachtig zijn. De auto is een paar keer vast blijven steken ( zelfs mijn 4x4 drive)
Ik heb de boer vandaag gesproken, een oudere zeer vriendelijke man, die Conny's auto uit de modder heeft getrokken. Hij zal volgende week steentjes strooien waardoor we niet meer blijven steken. Het gaat wel een beetje primitiever worden, maar dat zien we wel zitten. We zitten namelijk in Nieuw Zeeland!
Het is wel grappig, in het pikkedonker tussen de koeien heb ik de auto uit de modder proberen te duwen, waardoor ik heel onder de modder kwam te zitten.
Een dokter in Nieuw Zeeland is toch een heel avontuur moet ik zeggen. Ik krijg allerlei veelkleurige mensen te zien met de raarste dingen.... dingen die ik in Nederland nog nooit heb gezien.
Nu zit ik op de praktijk, het is avond, en ik heb de telefoon tot 22u. Daarna is mijn dienst afgelopen.
Ik zie ' smorgens 12 patienten en in de middag 12 patienten. Het fantastische is dat ik thuis kan gaan lunchen!!! Ik ben vaak wel een uur thuis tussen de middag! Heerlijk!
Veel mensen denken dat ik uit Zuid-Afrika kom. Mijn accent lijkt daarop. Ik heb veel Zuidafrikaanse patienten die Zuid Afrika ontvlucht zijn omwille van het geweld. daarnaast veel Schotten, Ieren, Engelsen, Nederlanders, Maories....
Het werk in Nieuw Zeeland is anders.... op de praktijk lopen ontelbaar veel mensen rond, en de helft van het werk in Nederland wordt gedaan.... alles gaat hier op het honderste gemak, in de laagste versnelling,... stress is ongekend! Je moet er aan wennen.... In het begin dacht ik...." Moet ik geen patienten zien? Kan ik zomaar naar huis?" Ja, dat kan...... Het enige nadeel is dat ik hier nogal veel papierwerk heb, er is een hoop bureaucratie, maar ik begin er aan te wennen. Overal moet ik handtekeningen op zetten, dan is het goed.
Mensen kennen me al als dr. Bart. Mijn achternaam is onuitspreekbaar in het engels. Ik moet zeggen dat ik de doktersassistenten uit Kerkrade wel mis,... ik hoefde maar iets te vragen en in geen minuut was het gedaan. Hier gaat dat anders... 10 nurses, 20 assisstenten en andere vrouwtjes lopen hier rond, waarbij het werk wat langer kan duren en die soms met hun mond vol tanden staan te kijken.... Maar allee.
Het leuke hier in Nieuw Zeeland dat er altijd vanalles te doen is, ook al is het dan niet zo cultureel zoals theater of bioscoop....
Zo werden we door een professor (die 1 dag in de week samen met mij werkt op de praktijk) gevraagd om mee te gaan zeilen. Deze meneer is nogal exentriek, hij heeft 2 huizen waarvan 1 fantastisch mooie koloniale villa en een luxueus jacht....
Goed, zondag deden we dus een fantastische zeiltocht in Auckland, rond enkele eilandjes, onder Auckland Bridge door.... Zoiets maak je dus in Belgie toch niet al te vaak mee.....
s' avonds is het hier pik en pik donker. Je kan ontelbaar veel sterren zien. De eerste keer toen ik het zag ben ik letterlijk uit de auto moeten stappen om het schouwspel met open mond te zien! Heel veel sterren, dit heb ik in mijn heel leven nog nooit gezien!
Voila, ik ga stoppen en ga naar huis. Genoeg voor vandaag. Fotos kan ik helaas niet plaatsen... die komen later.
Cheers Mate .... ( hoor ik hier vaak)
Jun 16, 2011
2 neue Mitbewohner
Jun 13, 2011
Ons huisje- Unser kleines Heim
Hier is een foto van ons huisje waar we binnen enkele weken naar toe verhuizen.
Het is een droomomgeving.... zie zelf maar. Het kleine witte huisje in de verte wordt ons huisje. De bergen in de verte zijn de zuidelijke Waikato Ranges.
Ein Blick auf unsere neue bescheidene Bleibe ab Juli. Es liegt traumhaft...in der Ferne blickt man auf die Waikato Ranges und das Meer ist nur 2 km entfernt. Bisher haben wir noch keine Möbel. Wir durchstöbern daher nun täglich den Second Hand Möbelladen und suchen Laminat und Heizöfen, da das 80 Jahre alte Häußchen schlecht isoliert ist (wie alle Häuser hier) und der milde Winter, danke der hohen Luftfeuchtigkeit, doch ungemütlich sein kann. Um so schöner wird es dann im Sommer, wenn die Kühe um uns muhen und die Sonne in den "Sunroom" (ein kleiner erker-ähnlicher Raum, typisch fpr neuseeländische Häuser) scheint.
En dit is 2 km verderop, westelijk... Waiuku Beach. Wij liggen hogerop de bergen zodat we niet bang hoeven te zijn van een Tsunami....
Spijtig genoeg hoorden we dat er vannacht weeral een aardbeving was in Christchurch!! De arme mensen hebben daar bijna dagelijks aardbevingen. Toen wij er waren zijn we 2 nachten wakker geschud door een aardbeving. Ik kan me voorstellen dat de mensen in een afschuwelijke onzekerheid leven! Christchurch zelf is totaal getroffen, er is veel schade. Door de recente aardbeving is er onder Christchurch een Vault-lijn onstaan, waar de aarde continu blijft bewegen,
Hier in Waiuku is er geen Vault lijn. Er zijn dus ook geen bevingen. Er zijn hier wel vulkanen! Maar gelukkig zijn die momenteel niet actief. 2 uur hiervandaan ligt Rotorua, de stinkende stad, noemen ze het. Deze stad is gebouwd op een plaats waar er continu hete solfer naar boven borrelt, dus de vulkanische activiteit is daar wel heel actief.
Vanavond heb ik mijn eerste on-call dienst. Dat betekent dat ik tot 19u op de praktijk dienst heb gehad. Daarna heb ik de telefoon voor spoedgevallen tot 22u. Daarna gaan de spoedgevallen door naar een centrale in Auckland en neemt het ziekenhuis het over.
Het is relatief rustig.... ik heb maar 1 telefoontje gehad, uit een rusthuis waar een verzorgster de verkeerde medicatie had gegeven. Iemand die 's avonds ziek wordt belt eerst naar een soort post waar een triage-nurse zit. Deze handelt het af of beslist of er een dokter moet kijken. Het hangt er dus ook vanaf hoe ervaren dat de nurse is, hoe druk ik het krijg. Mijn telefoon is dus ook nu een soort slapende vulkaan, en ik hoop dat hij niet uitbarst.....
Het is hier niet zoals in Nederland dat mensen 's avonds nog voor de grootste prullen naar de dokter komen, keelpijnen en kleine dingen moeten wachten tot morgen.
Een groot verschil met de mensen in Nederland waar ik werkte is dat patienten je hier gewoon geen hand geven als ze binnenkomen. Dat is hier ongewoon. Mensen gaan gewoon zitten en beginnen hun verhaal. Er zijn hier veel mensen met overgewicht. Het gebied waar wijn wonen is een gebied van landbouwers en de arbeidersklasse. De landbouwers zijn heel degelijke mensen, vaak eigenaars van grote landerijen, veel koeien, schapen etc. De arbeidersklasse is het gewone volk die in de staalfabriek werken. Dat vind ik vaak moeilijk, deze mensen hebben weinig sociale vaardigheden en veel ziekten door slechte levensomstandigheden. Er is hier een hoop werk te doen, alleen al maar met het opvoeden van de mensen. Bijvoorbeeld dagelijkse hygiene, seksuele hygiene en moraliteit....
Het werk zelf is veel en veel rustiger, ik begin er steeds meer in te komen.... het leuke is dat ik s middags gewoon naar huis kan, en als het mooi weer is kan ik zelfs naar het strand..... een totaal ander leven dus.....
Het is een droomomgeving.... zie zelf maar. Het kleine witte huisje in de verte wordt ons huisje. De bergen in de verte zijn de zuidelijke Waikato Ranges.
Ein Blick auf unsere neue bescheidene Bleibe ab Juli. Es liegt traumhaft...in der Ferne blickt man auf die Waikato Ranges und das Meer ist nur 2 km entfernt. Bisher haben wir noch keine Möbel. Wir durchstöbern daher nun täglich den Second Hand Möbelladen und suchen Laminat und Heizöfen, da das 80 Jahre alte Häußchen schlecht isoliert ist (wie alle Häuser hier) und der milde Winter, danke der hohen Luftfeuchtigkeit, doch ungemütlich sein kann. Um so schöner wird es dann im Sommer, wenn die Kühe um uns muhen und die Sonne in den "Sunroom" (ein kleiner erker-ähnlicher Raum, typisch fpr neuseeländische Häuser) scheint.
 |
| onze kleine cottage |
En dit is 2 km verderop, westelijk... Waiuku Beach. Wij liggen hogerop de bergen zodat we niet bang hoeven te zijn van een Tsunami....
Spijtig genoeg hoorden we dat er vannacht weeral een aardbeving was in Christchurch!! De arme mensen hebben daar bijna dagelijks aardbevingen. Toen wij er waren zijn we 2 nachten wakker geschud door een aardbeving. Ik kan me voorstellen dat de mensen in een afschuwelijke onzekerheid leven! Christchurch zelf is totaal getroffen, er is veel schade. Door de recente aardbeving is er onder Christchurch een Vault-lijn onstaan, waar de aarde continu blijft bewegen,
Hier in Waiuku is er geen Vault lijn. Er zijn dus ook geen bevingen. Er zijn hier wel vulkanen! Maar gelukkig zijn die momenteel niet actief. 2 uur hiervandaan ligt Rotorua, de stinkende stad, noemen ze het. Deze stad is gebouwd op een plaats waar er continu hete solfer naar boven borrelt, dus de vulkanische activiteit is daar wel heel actief.
Vanavond heb ik mijn eerste on-call dienst. Dat betekent dat ik tot 19u op de praktijk dienst heb gehad. Daarna heb ik de telefoon voor spoedgevallen tot 22u. Daarna gaan de spoedgevallen door naar een centrale in Auckland en neemt het ziekenhuis het over.
Het is relatief rustig.... ik heb maar 1 telefoontje gehad, uit een rusthuis waar een verzorgster de verkeerde medicatie had gegeven. Iemand die 's avonds ziek wordt belt eerst naar een soort post waar een triage-nurse zit. Deze handelt het af of beslist of er een dokter moet kijken. Het hangt er dus ook vanaf hoe ervaren dat de nurse is, hoe druk ik het krijg. Mijn telefoon is dus ook nu een soort slapende vulkaan, en ik hoop dat hij niet uitbarst.....
Het is hier niet zoals in Nederland dat mensen 's avonds nog voor de grootste prullen naar de dokter komen, keelpijnen en kleine dingen moeten wachten tot morgen.
Een groot verschil met de mensen in Nederland waar ik werkte is dat patienten je hier gewoon geen hand geven als ze binnenkomen. Dat is hier ongewoon. Mensen gaan gewoon zitten en beginnen hun verhaal. Er zijn hier veel mensen met overgewicht. Het gebied waar wijn wonen is een gebied van landbouwers en de arbeidersklasse. De landbouwers zijn heel degelijke mensen, vaak eigenaars van grote landerijen, veel koeien, schapen etc. De arbeidersklasse is het gewone volk die in de staalfabriek werken. Dat vind ik vaak moeilijk, deze mensen hebben weinig sociale vaardigheden en veel ziekten door slechte levensomstandigheden. Er is hier een hoop werk te doen, alleen al maar met het opvoeden van de mensen. Bijvoorbeeld dagelijkse hygiene, seksuele hygiene en moraliteit....
Het werk zelf is veel en veel rustiger, ik begin er steeds meer in te komen.... het leuke is dat ik s middags gewoon naar huis kan, en als het mooi weer is kan ik zelfs naar het strand..... een totaal ander leven dus.....
Jun 11, 2011
Nog een fotootje van bij Waiuku Waterfall...en 1 filmpje!!
Filmpje van Antartica-museum in Auckland
Filmpje van introductiedagen in Windy Wellington
Jun 9, 2011
Paardrijden - Reitunterricht
Eén van de leuke dingen hier in Nieuw-Zeeland is dat je zoveel outdoor activiteiten makkelijk kunt doen. Zo hebben we voor 10 euro anderhalf uur paardridjlessen! Heel erg tof. Het enige is.. paarden zijn niet als auto's, ze hebben een eigen wil. Ik heb er nogal moeite mee om mijn paard de juiste richting in te krijgen. Ze zijn nog al redelijk koppig, en als ze weten dat de berijder niet zeker van zijn stuk is, luisteren ze niet goed. Maar het gaat steeds beter. Heel veel mensen hebben hier paarden. Er natuurlijk land genoeg om ze te laten rondlopen. Elke week op mijn vrije dag gaan we rijden. We leren de paarden te verzorgen, te zadelen etc.... Heel tof!
Subscribe to:
Posts (Atom)