De 2e dag bezochten Conny en ik een verlaten wit zandstrand. Om dit te bereiken moesten we door een junglepad, waar ik het gevoel had dat er hopen slangen en spinnen zaten (gelukkig heb ik geen enkele gezien). In de vroege namiddag begon het weer plotseling te betrekken en geraakten we in een soort typhoon.... een tropische storm raasde over het eiland, de regen sloeg met keiharde kracht tot het zelfs pijn deed. Hals over kop zijn we met onze slippers en spullen moeten vluchten door diezelfde jungle, die nu veranderd was in een duistere modderpoel. Dit bracht bij mij herinneringen naar boven uit Nepal, waar ik toen vol kwam te zitten met dorstige bloedzuigers.... Uiteindelijk bereikten we ongeschonden van ongedierte onze boomhut die wonder boven wonder vaststond als een rots in deze storm. Doordat een gedeelte van de hut open was kon de wind erdoor blazen, waardoor de hut niet wegwaaide, maar de ellende was dat de regen door de storm overal naar binnen kwam. Ons bed was nat....
Ongewoon weer voor hier volgens de lokale bevolking, ze zeggen dat het met Japan te doen heeft. Hoe dit kan weet ik niet. Maar goed, de overige eilandbelevenissen waren ontspannend en rustig. We genoten van de zon en de rust. De terugreis was anders.... er stak weer een wind op, nu niet zo heftig, maar sterk genoeg om de zee erg onrustig te maken. De terugreis van 3u was voor Conny en mij een werkelijke hel. Brakend en hevig zeeziek zijn we terug aan vasteland gekomen. Conny had het het ergst, een surplus van diarree op een hevig schommelende boot. Zelf dacht ik dat ik zou flauwvallen.... niks kon mij meer schelen, zelfs geen viewe WC. Ik was volledig zonder kracht toen ik zo ziek was. Heel de bootreis hebben we over de leuning gehangen. Maar goed, ....we hadden de eilandreis niet willen missen.
Hinter uns liegen ein paar traumhafte Tage auf der kleinen kambodschanischen Insel Ko Rung! Weisse Straende und ein Baumhaus...umgeben von gruenem Jungel und dem Klang von asitischem Vogelzwitschern und dem Zirpen der Grillen. In einer Nacht war es stuermisch und nachdem wir muehsam eine komplizierte Konstruktion aus Muellsaecken und Decken vor die offenen Stellen des Baumhauses gebaut hatten um Regen und Wind abzuwehren, entdeckten wir zu unserem Entsetzen, dass es von Oben ins Bett geregnet hatte; alles nass!! Die Rueckreise per Boot ans Festland war ein Alptraum- wir waren soooo seekrank und hingen 3 Stunden ueber der Rehling.... trotzdem wollen wir die tollen Tage auf der Inseln nicht missen!! Via Phnom Phen geht es nun weiter in den Norden.
